بشارت باد بر تو پایان مرداد!

ز چه رو غمگین ی؟چشم ها را بشور و جور دیگر ببین!تا کی خیمه زدن بر دروازه های سیاه حزن و حرمان و حسرت و یاس، برخیز و دست به زانو بگیر و بگو:یا علی! ...وراه بیفت،ره بسپار به سمت نور،سمت روشنی و راستی و رستگاری،عبور کن از شب حجاب که بر خود علم کرده ای..و شاکرانه گام به راه بسپار که شب گذشتنیست ، وصبح آمدنی. الیس الصبح بقریب؟...گوش کن..
خداست که آمده به تو می گوید:آیا صبح نزدیک نیست؟!...و گفته است فقط، ناسپاسان از رحمتم مایوس اند! پس نومید نباش! .. دل قوی دار! محکم و مصمم و مقتدر وپر صبر و صلابت...اینک این تو!این راه! این آسمان...که هوای خوب حادثه جاریست !...